Yeraltı Edebiyatı Yazarları: Ingvar Ambjørnsen

YERALTI EDEBİYATI YAZARLARI “Ingvar Ambjørnsen 35 yaşında. Norveç’in güneyinde Larvik adlı küçük bir kentte doğdu. 15 yaşında kitaplara tutulup yazar olmaya karar verdi, okulla ilişkisini kesti. Okuldan ayrıldıktan sonra 10 yıl boyunca -kendi deyimiyle- uyku tulumunun içinde yaşadı, çeşitli kentler, ülkeler dolaştı ve her çeşit işte çalıştı. 10 yıl boyunca yazdığı şiirler yerleşik yayınevleri tarafından basılmadı; ancak, 1970’li yılların başında Norveç’te gelişen anti-kültür ve bu kültürü temsil eden “Gateavisa-Sokak gazetesi” türü dergilerde yayımlandı.

Upuzun saçları ile Hair müzikalinden bir figürana benzetilen Ambjørnsen, eleştirmenlere göre gerçek hippi olmak için biraz genç… Hippi ile punk arası bir kuşağı temsil ettiği söyleniyor. Kendisine yakıştırılan etiket ise “Uyuşturucu maddeler yazarı” Bu konuda ise şöyle diyor; “Beni Beyaz Zenciler ve Son Tilki Avı’nı yazmaya iten ’70 ’li yıllarda yayınlanan kitaplar oldu. Bu kitaplar blöf doluydu. Uyuşturucu cehennemlerini anlatan uyduruk anı defterleri, filan. Her şeyin bombok çevreler olarak anlatıldığı bu kitaplar beni çok öfkelendiriyordu. İnsan her yerde insandır. İnsan bilmediği şeyleri yazmaya çalışmamalı. Ben bunları hem bildiğim, hem de takıntım olduğu için yazdım. ”

İlk kitabı 1981’de 25 yaşında yayımlanan ve hızlı bir tempo ile her yıl birden fazla kitabı basılan Ingvar Ambjørnsen günümüzde “ Yerleşik bir toplumdışı” olarak tanım lanıyor. Çevirmen olan Alman eşi ile 1986 yılından beri Hamburg’da yaşayan yazar Norveç’e kitaplarını lanse etmek, kitabından yapılan filmi görm ek ya da ödül almak gibi nedenlerle gidiyor.

Son olarak 1991 yılında polisiye kitaplar yazarlarına verilen Riverton Altın Tabanca Ödülü’nü Oslo’da aldı.

1986 yılında yayınlanan Beyaz Zenciler (çev. Banu Gülsaler Syvertsen, 1993, Ayrıntı Yayınları) ile yazın hayatının en büyük çıkışını yapmış, kitabın 50.000 satması üzerine Cappelon Yayınevi’nden ödül almıştı.

YAYIMLANAN KİTAPLARI: 23. Salon, 1981, roman; İnsan Postuna Bürünmüş Köpek, 1982, roman; Son Tilki Avı, 1983 roman; Darağacına Doğru, 1984, roman; Cadıların Çarmıhı, 1987; İsa Kapıda Duruyor, 1988, öyküler; Bekçi Köpeği Olan Bellona Tanrıçası, 1988, çevre belgeseli; San Sebastian Blues, 1989, polisiye; Mekanik Kadın, 1990, polisiye; Pelle ve Proften, gençler için yazılmış serüven dizisi; Devler Düşüyor, 1987; Oslo Garında Ölüm, 1988; Zehirli Yalanlar, 1989; Satılık Gerçek, 1990.

Kaynak: İnsan Postuna Bürünmüş Köpek, Ayrıntı Yayınları, Birinci Basım: Mart 1994, İstanbul, Çeviri: Banu Gürsaler Syvertsen, sayfa  1.

Konuyla ilgili başka bir yazıya buradan ulaşabilirsiniz.